BeyonG, wie kent hem niet. Of moet ik zeggen, wie kent haar niet. Ik weet het niet. Het is mij namelijk niet bekend of BeyonG (vermoedelijk een groot fan van Beyoncé) een meneer of een mevrouw is. Kijk zelf maar

En ik vind dat lastig. Want stel nou dat ik deze BeyonG tegenkom en ik zie dat hij/zij iets laat vallen en -attent als ik ben- het snel voor hem/haar opraap en wil teruggeven aan hem/haar. Wat zeg ik dan? “Mevrouw! U bent iets verloren”, of wordt het “Meneer, u bent iets verloren”. Kijk, is het een doosje tampons, dan is het mij duidelijk hoe ik deze persoon moet aanspreken. Dan is de kans namelijk groot dat het een meneer is die midden in de transitiefase zit om een mevrouw te worden. Maar wat nu als het een pakje zakdoekjes is? Hoe spreek ik die persoon dan aan? “Hé jij daar! Je bent iets verloren” is ook zo bot. Ik wil galant blijven maar krijg daar niet meer de gelegenheid voor.

In de Amsterdamse Stopera hebben ze tegenwoordig genderneutrale w.c.’s. Lekker dan. Kijk eens op een gemiddeld festival naar de rijen voor de dames w.c.’s en naar de w.c.’s voor de heren. Wat valt dan op? Juist, de rij van de heren is er gewoon niet terwijl de dames een half uur moeten wachten voor ze eindelijk een plasje kunnen doen. Grote kans dat je nu in de Stopera ook als man in een eindeloze rij staat te wachten tot je eindelijk eens kunt lozen. Vroeger kon je zuipen, pissen en snel weer zuipen. Nu is het zuipen, wachten, wachten, wachten, pissen en zuipen. Na verloop van tijd ga je met je biertje in je hand preventief in de rij staan. Ook gezellig. Volgens de gemeente Amsterdam is dit een groot gebaar naar de transgenders. EN IK DAN!? Ik voel mij ontzettend benadeeld en gediscrimineerd. Ik wil gewoon ordinair in een urinoir staan zeiken zonder het risico te lopen dat er een man in een rok naast mij komt staan, zijn rok omhoog tilt, de zaak volpist en ondertussen met een vriendin staat te bellen dat deze partygirl er zo weer  aankomt maar dat ze even een plasje moet doen. “Ja, meid, helaas nog met het slurfje” hoor ik haar nog net zeggen voor ze de panty er weer omheen slaat. En dat terwijl ik zo trots ben op mijn slurfje. Ik voel mij ondergeschikt, minderwaardig. Alsof mijn slurfje er niet mag zijn, alsof het vies is en er niet bij hoort. En hoewel het slurfje soms een heel eigen willetje lijkt te hebben, is het wel van mij !

Ik heb niets tegen mensen die leven in een verkeerd lichaam en daar verandering in willen brengen. Ik ben een liberaal mensch en gun ieder zijn of haar geluk. Maar, als je een vrouw bent van geboorte (of zoals de gemeente Amsterdam het graag wil omschrijven “bij geboorte gezien als meisje”) en je hebt het gevoel dat je in het verkeerde lichaam zit, dan wordt je dus een jongetje. Meer smaken zijn er wat mij betreft niet.

Heel dat genderneutrale spreekt mij helemaal niet aan. De gemeente Amsterdam heeft een document voor haar/zijn ambtenaren opgesteld waarin tips worden gegeven hoe je mensen genderneutraal aanspreekt. Dat is om mensen die zich noch vrouw noch man noemen niet voor de borst(en) te stuiten. In een artikel zegt iemand die daar haar/zijn of zijn/haar (om voortrekken te vermijden) werk van heeft gemaakt dat in de taal er geen aanduiding is voor een dergelijk persoon en stelt voor om daarvoor “hen” te gebruiken. Maar volgens mij is een hen een kip en een kip is een vrouw.

En wat nu als er een meneer achter het stuur zit en iets enorm stoms doet (ik wilde eerste een mevrouw als voorbeeld nemen, maar daar krijg je natuurlijk een partij gedonder mee dat ik daar maar van af heb gezien). Kijk, normaal zeg je dan “hé eikel! Kijk eens uit joh!” Maar dat gaat niet meer als je in Amsterdam rijdt. Dan moet je zeggen “hé uiteinde van de urinebuis! Kijk eens uit joh”!” Da’s genderneutraal, want de meisjes hebben ook een uiteinde van de urinebuis. Maar dat klinkt toch niet.

We slaan een beetje door in dit land. We slaan heel erg door in dit land.